เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีวันกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณความดีไว้ล้นหลามเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยยิ่งไปกว่านั้น “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของสโมสรบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเพียงแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ สำหรับการพาทีม “จิ้งจอกสยาม” ครองแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกสรรเสริญท่านที่เป็น “คนมั่งมีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินภูมิลำเนาในทุกรูปแบบ เท่าที่สมรรถนะของตนพึงจะปฏิบัติได้

ในระหว่างที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะเหตุว่าดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนรวย” ที่ไม่ได้มีประโยชน์ กับประเทศสักเท่าไรนัก

โดยยิ่งไปกว่านั้นกับแวดวง “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

กระทั่งกลุ่ม “จิ้งจอกสยาม” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั่วทั้งโลกจะต้องหันมาโฟกัสที่ “คนไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยเหยียดหยามพวกเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมคารวะด้วยความเต็มใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกหัดวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแนวทางอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่ปรารถนาสร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีช่องทางไปค้าหน้าแข้งในยุโรป

จะต้องบอกว่า ในอังกฤษอาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติพวกเรา ด้วยเหตุผลดังกล่าวเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้าครอบครองกลุ่มโอเอช ลูเวิน

และเป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับจังหวะให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็มั่นใจว่า จะมีหน้าแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านช่องทางนี้กันอีก เพราะเหตุว่าตัวท่านเอง ต้องการจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าหน้าแข้งที่ยุโรปกันเยอะมากๆ

แบบเดียวกับที่นักฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยจุดหมายปลายทางแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะราวกับคนไทยทั้งประเทศ ป้อมจิตใจว่ายิ่งมีหน้าแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญรุ่งเรืองแล้วเยอะแค่ไหน

จังหวะที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีมากเพิ่มขึ้นเพียงแค่นั้น

โชคร้ายเหลือเกินครับผม คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีจังหวะได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จะต้องตกทอดจิตวิญญาณ รวมทั้งเป้าหมายของผู้เป็นพ่อให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ครับผมเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ ตีพิมพ์ลงในหน้าข่าวสารกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยเมือง ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสโมสรอันเป็นที่รักของสาวก “จิ้งจอกสยาม” เลสเตอร์ สิตี้

รวมทั้งเป็นอย่างยิ่งจิตใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาระยิบระยับ

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๊ะป๋าวิชัยมองดูอยู่
เป็นโมเมนต์ต้องใจ.. ที่ไม่ได้อยากต้องการคำบรรยาย

อะไรก็แล้วแต่กับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จะต้องยอมยกหัวใจให้โดยดุษณี
ถึงเดี๋ยวนี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตคารวะ..อย่างแท้จริง.